Geschiedenis
Tegelen, 1910. Dirigent Paul
Guillaume van Harmonie St. Caecillia maakt het tot zijn
roeping een aantal leden op te leiden tot het bespelen
van een strijkinstrument. Maar door deze instrumenten
aan zijn harmonie toe te voegen liep hij tegen een
probleem aan: het aantal arrangementen voor een
harmonie met strijkers was maar zeer gering. Anderzijds
was er ook een voordeel: de harmonie kon nu beter aan
de intenties van de componist voldoen.
De leerlingen van Guillaume waren zeer getalenteerd en het duurde slechts enkele maanden voordat de plannen tot oprichting van een strijkorkest gestalte kregen. Dit orkest werd in 1910 opgericht onder de naam Tegelsche Orkest Vereeniging "Mignon", met als dirigent Jacq Bongaerts.
Na korte tijd
bleek het orkest al in staat een uitvoering te geven en
dat gebeurde op zondag 6 november 1910. Het concert
werd een succes en dwong respect af bij een aantal
toeschouwers, die zich geroepen voelden om zich aan te
sluiten bij het orkest. Zo werd het mogelijk om met
Pasen 1911 nog een groter concert te geven. Men was
zeer tevreden over dirigent Bongaerts, met op de
achtergrond Paul Guillaume. Men wist echter dat het
orkest groeide en dit vroeg om een professionelere
dirigent. Daarom werd in 1913 de heer
Droogleever-Fortuyn als dirigent aangesteld.
Donkere wolken pakten zich samen boven Europa en boven het orkest. De Eerste Wereld Oorlog brak uit en hoewel Nederland niet direct betrokken was bij deze oorlog, merkte men het resultaat in het orkest wel. Het aantal leden liep sterk terug als gevolg van de mobilisatie en toen aan het einde van de oorlog dirigent Droogleever-Fortuyn ook zijn vertrek aankondigde, zonk het orkest de moed in de schoenen. Maar dit duurde niet lang. Dirigent Bongaerts werd weer aangesteld en Kees de Rooy leidde één maal per maand een repetitie. Het orkest bloeide weer op; het aantal leden nam weer toe. In de loop der jaren vestigde Het Tegels Strijkorkest zich als een groot regionaal orkest en werkte mee aan een aantal grote uitvoeringen, welke uitmondden in de Passiespelen, die tot op de dag van vandaag nog veel bezoekers trekken. En in 1928 verzorgde het zelf een radioconcert voor de KRO. Het orkest beleefde een aantal hoogtij jaren, die eindigden op 10 mei 1940.
Nederland raakte betrokken bij de Tweede Wereld Oorlog.
In het begin waren de gevolgen nog niet merkbaar in het
orkest, omdat het dagelijkse leven gewoon doorging,
maar naarmate de tijd vorderde werd het houden van
repetities moeilijk. Er waren zelfs enkele leden van
het orkest in krijgsgevangenschap weggevoerd! Dit alles
leidde ertoe dat in 1942 het orkest ophield te bestaan.
Toch bleef de behoefte om te musiceren aanwezig.
Nog geen 6 weken na de bevrijding van Nederland vonden er weer repetities plaats en werd het orkest heropgericht. Dit resulteerde al gauw in een schitterend concert. Langzaam bloeide het orkest weer op.
In 1950 werd Wieke Jordans aangesteld als dirigent van
het orkest en hij begon met veel enthousiasme aan zijn
taak. Dit resulteerde in een aantal grootse concerten.
In 1960 vierde het Tegels Symphonie Orkest samen met
Wieke Jordans het 50-jarig bestaan. Het orkest stond
een aantal grote jaren te wachten.
Langzamerhand werd het tijd voor een eigen
repetitieruimte. Het Tegels Symphonie Orkest repeteerde
tot dan toe nog steeds in de harmoniezaal. In 1977 werd
Cultureel Centrum de Haandert geopend. Door de
akoestische eigenschappen van deze zaal was deze
uitermate geschikt voor het TSO. Tot op heden vinden
hier grotendeels de uitvoeringen en repetities plaats.
Naast het samen musiceren, bekleedt het TSO ook een gezelligheidsfunctie. Zo wordt er ieder jaar een Caecilia-feest gevierd, dat elk jaar druk bezocht wordt. Ook op het gebied van concerten heeft het orkest het nog steeds erg druk. Zo geeft het orkest eigen concerten, maar doet het ook koorbegeleidingen, met als kroon op het werk het begeleiden van de opera-bouffe "Schinderhannes", die in 2002 in de Oranjerie te Roermond werd opgevoerd.
Ga naar de fotopagina voor grotere foto's.